San Severino

Tuesday, January 08, 2019

Si SAN SEVERINO (420-482) ay nabuhay noong mga panahong ang Timog Europa’y sinasalakay ng iba’t ibang pangkat ng mga barbaro tulad ng mga Huno at Godo.

Nang panahong iyon ipinakita niya ang kanyang pag-ibig sa Diyos sa pangangaral ng Batas ng Diyos at pagsasanggalang sa katiwasayan at kapayapaan ng mga bayan-bayan. Siya’y hiningan ng payo at tulong ng mga hari at alipin, ng mga mayayaman at dukha, at ng mga marurunong at mangmang. 

Ang mga bayang nakinig sa kanyang mga tagubilin ay naligtas sa pagsalakay ng mga barbaro; ang hindi ay napahamak.

Si San Severino (sa Latin, mahigpit) ay hindi pari at hindi rin obispo; walang nakababatid ng bayan niyang tinubuan, bagama’t siya’y nangaral sa Noricum (ngayon, Austria) at doo’y nagtatag ng ilang monasteryo sa tabi ng ilog Danube.

"Saang bayan kayo galing?" minsang itinanong ng kanyang mga alagad. Sumagot siya, "Kung naniniwala kayong ang langit na bayan ang aking hinahangad, bakit pa ninyo itatanong iyan?"

Minsa’y nakasalubong niya ang isang pulutong ng mga lalaking magpapatala sa Hukbong Romano, sinabi niya sa isa, "Nararamitan ka ngayon ng balat ng hayop, darating ang araw na ikaw ay magdadamit-hari at pangangasiwaan mo ang kayamanan ng daigdig."

Hindi nagtagal, ito’y naging si Haring Odoacro ng Italya. Sinabi minsan ni Odoacro kay San Severino, "Ngayong nagkatotoo ang inyong hula, ano ang nais ninyo sa akin?" Hiningi niya ang kalayaan ng ilang mga bihag.

Sinugpo rin ni San Severino ang paglaganap ng kamalian ng Aryanismo na tutol sa pagka-Diyos ni Cristo. 

Matapos ang isang maningning na paglilingkod sa Diyos at Bayan, ang matapang at banal na alagad ng Diyos ay nahimlay sa kanyang kapayapaan noong taong 482, na ang huling wika’y "Purihin ang Diyos ng lahat ng mga bansa."

Pagkaraan ng anim na taon napilitan ang kanyang mga mongheng dalhin ang kanyang bangkay sa Naples dahil sa pagsalakay ng mga barbaro.

ARAL: Sikapin nating maging bayani hindi lamang ng Bayang-lupa kundi ng Bayang-langit din. Ang sa una’y may katapusan; ang ikalawa’y wala, sa piling ng kabuti-butihang Diyos.

Tumugon sa ating pangalang "Kristiyano," ibalangkas natin ang ating pamumuhay sa mga simulain at aral ni Cristo. Kailanman ay di tayo mabubuhay na Kristiyano kung ang ating mga isipan ay tigib ng mga simulaing di-Kristiyano at labag sa aral ni Cristo.
 

Add new comment

7 + 6 =

Please wait while the page is loading